Το Βαρούλκο ανοίγει στον Πειραιά

Ο Λευτέρης Λαζάρου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά^[2]. Ο παιδικός του ήρωας ήταν ο πατέρας του, μάγειρας στα πλοία, που του έμαθε ότι το φαγητό έχει αξία^[2]. Ο γιος ακολούθησε τον ίδιο δρόμο. Δούλεψε μάγειρας σε καράβια και κρουαζιερόπλοια και γνώρισε κουζίνες από πολλές χώρες^[2].

Μετά από χρόνια στα καράβια, έριξε άγκυρα. Αποφάσισε να μείνει στην Ελλάδα για τα καλά^[2]. Και χρειαζόταν ένα δικό του μέρος.

Ένα όνομα από τη θάλασσα

Το 1987 το Βαρούλκο υποδέχτηκε τους πρώτους του πελάτες στον Πειραιά^[1]. Το όνομα το λέει όλο. Βαρούλκο είναι το εργαλείο που τραβά τα δίχτυα και τις άγκυρες στα πλοία. Ένα εστιατόριο με τέτοιο όνομα δεν θα μπορούσε να μαγειρεύει κρέας.

Ο Λαζάρου έφερε κάτι καινούργιο. Η ImpacTalk γράφει ότι το Βαρούλκο σύστησε μια νέα κουζίνα της θάλασσας^[2]. Το ψάρι δεν ήταν πια μόνο ψητό με λαδολέμονο. Γινόταν πιάτο με ιδέα, με τεχνική και με φαντασία.

Ένα από τα πιάτα εκείνης της εποχής ζει ακόμη. Είναι το καλαμάρι με πέστο βασιλικού, που φτιάχτηκε το 1994^[4]. Το καλαμάρι φλαμπάρεται με ούζο. Στο πέστο, στη θέση των κουκουναριών, μπαίνει φιστίκι Αιγίνης^[4]. Μια ιταλική ιδέα με ελληνική ψυχή.

Από το λιμάνι στην πόλη και πίσω

Το Βαρούλκο δεν έμεινε σε ένα μέρος. Μετακόμισε στο κέντρο της Αθήνας και αργότερα ξαναγύρισε στον Πειραιά, δίπλα στη θάλασσα^[2]. Το 2006 η διεύθυνσή του ήταν Πειραιώς 80^[3]. Ο Λαζάρου ήταν ο σεφ, ο μαέστρος της κουζίνας και επίσης ιδιοκτήτης^[3].

Εκείνη τη χρονιά το εστιατόριο γιόρταζε τα είκοσί του χρόνια^[3]. Ένα γεύμα κόστιζε περίπου 60 ευρώ χωρίς κρασί, και η κουζίνα έκλεινε στη μία μετά τα μεσάνυχτα^[3]. Ήταν πια ένας προορισμός για όσους αγαπούσαν το καλό ψάρι.

Σήμερα το Βαρούλκο είναι και πάλι στον Πειραιά, στο Μικρολίμανο^[1]. Η ιδέα του 1987 όμως δεν άλλαξε. Η θάλασσα πρώτη, και ο σεφ στην υπηρεσία της.