Από την τράπεζα στην κουζίνα του Πέσκια

Ο Σωτήρης Κοντιζάς μεγάλωσε ανάμεσα σε δύο κόσμους. Η μητέρα του είναι Ιαπωνίδα και ο πατέρας του Έλληνας^[1][2]. Γεννήθηκε στο Μαρούσι, αλλά τα πρώτα του χρόνια τα πέρασε στο Τόκιο^[1].

Ως παιδί ταξίδευε συχνά πέρα από τον Ατλαντικό^[1]. Η σελίδα της ομιλίας του στο TEDxAthens γράφει ότι έτσι γνώρισε από μικρός κουζίνες από πολλές χώρες^[1]. Το σούσι και το σουβλάκι ήταν και τα δύο κομμάτι του κόσμου του.

Ένας δρόμος με αριθμούς

Ο πρώτος του δρόμος όμως δεν ήταν η κουζίνα. Σπούδασε Χρηματοοικονομικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο^[1]. Μετά δούλεψε σε τράπεζα^[1]. Ήταν μια σταθερή, σίγουρη δουλειά, με γραφείο και ωράριο.

Κάποια στιγμή όμως κατάλαβε ότι δεν ήταν αυτό που ήθελε. Άφησε την τράπεζα για να κυνηγήσει τη μαγειρική^[1]. Ήταν μια απόφαση που πολλοί θα έβρισκαν τρελή. Από το γραφείο με τα κοστούμια, στην κουζίνα με τις ποδιές.

Το 48 και ο Πέσκιας

Το 2005 βρήκε την πρώτη του κουζίνα. Ήταν το εστιατόριο 48 στην Αθήνα, με σεφ τον Χριστόφορο Πέσκια^[1]. Ήταν το πρώτο του σχολείο σε επαγγελματική κουζίνα.

Μετά πέρασε στο Nobu Matsuhisa της Αθήνας, όπου η ιαπωνική του πλευρά βρήκε τη θέση της^[1]. Έγινε και μέλος της ιδρυτικής ομάδας του ΠΒΟΧ^[1]. Βήμα βήμα, ο πρώην τραπεζικός γινόταν επαγγελματίας μάγειρας.

Μετά ήρθε το μεγάλο ταξίδι. Στην Κοπεγχάγη δούλεψε στο Geranium του Rasmus Kofoed, με τρία αστέρια Michelin, και στο Studio του Torsten Vildgaard^[1]. Στο Λονδίνο δούλεψε στο Ledbury του Brett Graham, με δύο αστέρια, που ήταν 27ο στη λίστα με τα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου^[1].

Από αυτές τις κουζίνες έφερε πίσω πειθαρχία και σεβασμό για το προϊόν. Όταν γύρισε στην Αθήνα, έγινε η καρδιά του Nolan, ενός εστιατορίου που δένει την ελληνική με την ιαπωνική κουζίνα^[1].

Σήμερα ο Falstaff τον συστήνει ως Αθηναίο σεφ και τηλεοπτικό πρόσωπο^[2]. Όλα όμως ξεκίνησαν με μια παραίτηση από μια τράπεζα και μια πόρτα κουζίνας που άνοιξε το 2005.