Το πρώτο αστέρι Michelin

Για ένα νέο εστιατόριο, τα πρώτα χρόνια είναι δύσκολα. Οι πελάτες πρέπει να το ανακαλύψουν. Οι κριτικοί πρέπει να το πάρουν στα σοβαρά. Το Funky Gourmet τα κατάφερε πολύ γρήγορα.

Το 2012 ο Οδηγός Michelin έδωσε στο εστιατόριο το πρώτο του αστέρι^[1]. Είχαν περάσει μόλις τρία χρόνια από το άνοιγμα του 2009^[2]. Το Institute of Culinary Education σημειώνει ότι η Χιλιαδάκη ήταν τότε 31 ετών^[2]. Σε αυτή την ηλικία, πολλοί σεφ δουλεύουν ακόμη για άλλους.

Ένα αστέρι για το παιχνίδι

Το αστέρι είχε ιδιαίτερη σημασία. Το Funky Gourmet δεν έκανε κλασική γαλλική κουζίνα. Έκανε μια παιχνιδιάρικη, πειραματική ελληνική κουζίνα. Το Βήμα την περιέγραψε ως διασκεδαστική και εκλεπτυσμένη^[1]. Η Michelin έδειχνε ότι το χιούμορ στο πιάτο μπορεί να συνυπάρξει με την ακρίβεια.

Η Αθήνα τότε δεν είχε πολλά αστέρια. Το Βήμα, γράφοντας το 2016, μετρούσε πέντε εστιατόρια της πόλης με αστέρι^[1]. Ανάμεσά τους ήταν η Σπονδή, το Botrini's, η Χύτρα και το Βαρούλκο^[1]. Το Funky Gourmet είχε μπει σε μια πολύ μικρή παρέα.

Δύο σεφ, ένα αστέρι

Το αστέρι ανήκε σε δύο ανθρώπους. Η Χιλιαδάκη και ο Ρούσσος έτρεχαν μαζί την κουζίνα από την πρώτη μέρα^[2]. Είχαν σπουδάσει στην ίδια σχολή στη Νέα Υόρκη^[2]. Τώρα μοιράζονταν και την πρώτη μεγάλη διάκριση.

Για τη Χιλιαδάκη η διάκριση είχε και μια ακόμη διάσταση. Σε έναν χώρο όπου οι γυναίκες σεφ με αστέρια ήταν λίγες, εκείνη βρισκόταν πια στην κορυφή. Το ICE τη θυμάται σήμερα ως μία από τις πιο ξεχωριστές αποφοίτους του^[2].

Στην κουζίνα του Κεραμεικού η δουλειά συνεχίστηκε όπως πριν. Πολλές ώρες, πολλές δοκιμές και πολλά πιάτα που άλλαζαν ξανά και ξανά. Το αστέρι όμως έφερνε νέους πελάτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Έφερνε και μια νέα ευθύνη: κάθε βράδυ έπρεπε να αξίζει τη διάκριση^[1].

Το πρώτο αστέρι όμως δεν ήταν το τέλος της ιστορίας. Ήταν απλώς το πρώτο σκαλοπάτι. Οι δύο σεφ είχαν ήδη στο μυαλό τους κάτι μεγαλύτερο, και δεν θα αργούσε να έρθει.