De Derde Ster: Goossens Bereikt De Top

Twee sterren is al uitzonderlijk. Maar in Kruishoutem willen ze meer. Peter Goossens en zijn ploeg schaven elk jaar aan elk bord. Ze werken met de beste producten en koken alles op het laatste moment.

In 2004 komt een eerste groot signaal. Gault&Millau geeft Hof van Cleve een score van 19,5 op 20^[1]. Hoger kan bijna niet. De kenners weten het nu zeker: hier gebeurt iets bijzonders.

Het Telefoontje Uit De Gids

Een jaar later volgt de bekroning waar elke chef van droomt. In 2005 krijgt Hof van Cleve drie Michelinsterren^[1][2].

Er is nog iets dat dit moment bijzonder maakt. Goossens is op dat moment de jongste Belgische chef met drie sterren^[2][3]. Een jongen uit Zottegem staat plots tussen de allergrootsten van het land.

Het verandert het leven in de hoeve. Gasten komen nu van ver om er te eten. Het restaurant wordt een vaste naam in internationale ranglijsten van de beste restaurants ter wereld^[1].

Sterren Houden Is Harder Dan Ze Krijgen

Een derde ster winnen is één ding. Ze houden is iets anders. Toch blijft Hof van Cleve die drie sterren jaar na jaar behouden^[1][3].

Die hoge lat heeft een prijs. Goossens en zijn vrouw Lieve leven jarenlang voor het restaurant. Het huis in Kruishoutem is hun werk, hun trots en hun dagelijkse zorg. Ze runnen het samen^[3]. Drie sterren vragen elke dag dezelfde scherpte, bij elk bord en bij elke gast.

Dat lukt alleen met een sterke ploeg. Een van de mensen die later een sleutelrol speelt, is Floris Van Der Veken. Hij groeit uit tot chef de cuisine en rechterhand van Goossens^[3].

Zo wordt 2005 het jaar waarin een Vlaamse hoeve definitief op de wereldkaart van de gastronomie komt. Wie vandaag aan Belgische topkeukens denkt, denkt nog altijd aan die drie sterren in Kruishoutem.