Gwiazdka Michelin dla hub.pragi

Rok 2025 przyniósł Witkowi Iwańskiemu największą nagrodę w karierze. Jego restauracja hub.praga zdobyła gwiazdkę Michelin^[1][2]. Na szklanych drzwiach, obok złotych liter, zawisła czerwona tabliczka przewodnika^[1].

Co zobaczyli inspektorzy

Przewodnik Michelin opisał hub.pragę bardzo ciepło. Lokal zaczynał jako swobodna restauracja z kartą. Z czasem stał się miejscem fine dining, ale bez sztywności^[1]. Atmosfera jest ciepła i swobodna^[1].

Polska w każdym szczególe

Najbardziej uderza tu lokalność. Iwański stawia na polskie produkty, także te, które inni pomijają^[1]. Seler korzeniowy i burak dostają u niego główne role^[1].

Jest danie z surowych i kiszonych warzyw, które zmienia się z porą roku, ale zawsze zostaje w karcie^[1]. Jest tatar wołowy ze szpikiem i parfait z wątróbek^[1]. Są polskie raki z kawiorem Antonius^[1]. Jest turbot z groszkiem i ballotyną z reszty ryby^[1]. Latem pojawiają się polskie trufle z Roztocza i Ponidzia^[1].

Nic się nie marnuje

Iwański mówi, że gdy ma się świetny składnik, nie wolno zmarnować nawet okruszka^[1]. Dlatego z turbota powstaje drugie danie. Uważa też, że większość składników w restauracjach jest bardzo podobna^[1]. Różnicę robi więc to, skąd je wziąć i co z nimi zrobić.

Od talerza po nóż

Lokalne są nie tylko produkty. Karta win opiera się na polskich winnicach^[1]. Zastawa powstaje w Polsce. Drewniane dodatki robi miejscowy rzemieślnik i były kucharz Kamil Kocoń^[1]. Noże wykuwają polscy kowale^[1].

W gronie gwiazd

Warsaw Insider policzył później warszawskie gwiazdki. hub.praga stanęła w jednym rzędzie z najlepszymi restauracjami stolicy^[2]. Magazyn przypomniał też, że Iwański był Szefem Roku Gault&Millau w 2018 roku^[2].

Chłopak, który uczył się w Oslo i Nowym Jorku, wrócił do polskich warzyw. I właśnie za nie dostał gwiazdkę^[1].

Nowy rozdział

Gwiazdka nie zmieniła charakteru miejsca. Wciąż nie ma tu wielkiego szyldu, a sala pozostała kameralna^[1]. Zmieniło się to, że o Pradze mówi się teraz w przewodniku Michelin. Dla Iwańskiego to nagroda za lata cierpliwej pracy u innych i za odwagę, by w końcu otworzyć własne drzwi^[1][2].